بگذار بگویم از این تار عنکبوت

خیلی کوتاه میگویم. خیلی کوتاه

برای من آدمی که از کاپیتالیسم و نظام سرمایه داری چندان راضی نیستم. باید بگویم که این تار عنکبوت آنقدر قوی است که هیچ راه فراری نیست. البته برای زنبورهای گاوی خیلی کلان هم لازم نیست که راه داشته باشد چون آنها با یک تکان قوی، میتوانند تار عنکبوت را ویران کنند. اما این پشه ها و مگس ها که نود و هشت درصد جمعیت این کشورها را تشکیل میدهند، راه فراری ندارند. 

ببینید، هزاران کتاب و هزاران ویدیو و هزاران آرزو و امید و هزاران هدف برای این مردم از چند نسل به دست به دست شده است که همین آدم بزرگ های الان را که میبینی، قصد پولدار شدن دارند. انها میخواهند فقط پولدار شوند. هر طوری شده، به هر قیمتی شده! که اگر این قوانین سر سختانه این کشورها و این نظارت قدرتمند این دولت ها نباشد، همدیگر را خام خام میخورند. 

از بین تمام این مردمی که خودشان را از پشت پاره میکنند برای پولدار شدن، یک درصد کمی از آنها پولدار میشوند و درصد زیادی از این مردم هم به پول نسبی خوبی میرسند، و یک تعداد شکست میخورند و زیر خط فقر زندگی میکنند. 

خب سیستم طوری است که اگر خرج نکنی، نصف پولهایت را به عنوان مالیات از تو میگیرند. یا اینکه بیشتر و بیشتر توی باتلاق پول در آوردن و سرمایه گذاری غرق شوید. اگر دوست داشته باشی که کار آفرینی کنی و شغل ایجاد کنی ، باید برایش خیلی زحمت بکشی، ولی وقتی بفهمی آخر سال از صد هزار دلاری که در آوردی قرار است سی هزارش را از تو بگیرند، در صدد این می برایی که چگونه میتنوانی از این مالیات فرار کنی! 

دولت برایت یک لیست بلند بالا میدهد. اقلام مشخصی است که وقتی پولتان با خریدن این اقلام خرج میکنید، از تار مالیات فرار کرده اید. اما مسئله این است که شما بالاخره یک آیتم در زندگی تان اضافه کردید که نیاز به جای دارد و نیاز به مدیریت و یک مقدار مغز شما را برای خودش مصرف میکند و این باعث میشود که هیچ وقت به شادی نرسید. 

البته اگر مالیات دولت را کامل بپردازید، میتوانید با باقی پولی که مانده زندگی تان را کنید! که من با اطمینان کامل میتوانم بگویم، با این روش اصلا پولدار نخواهید شد. 

نظام سرمایه داری پایه اش فقط روی خرج و مصرف استوار شده است. کاپیتالیسم یعنی خریدن و خوردن و مصرف کردن و تشناب رفتن و دور انداختن! وسایل کهنه را تعویض کردن و نو کردن! هر سال ، هر سال! بیشتر زمین را کاویدن و معادن را استخراج کردن و به غمِ زباله ها ماندن بیشتر! پلاستیک تولید کردن و به غمِ این ماندن که چگونه از شر این همه پلاستیک خلاص شد.